14 lis Łódź
Szczególnie w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku Łódź stanowiła ważny ośrodek kultury muzycznej. Mam na myśli tę lżejszą muzę, nie tę której swoje serce oddał mistrz Artur. Estrada Łódzka dbała o obecność na swoim terenie gwiazd, a Targi Muzyczne były przez tamtą chwilę łakomym kąskiem i wszyscy zabiegali o obecność na tym festiwalu. W miniony czwartek mieliśmy przyjemność zagrać w Łódzkiej Filharmonii. Z zachwytem odnalazłem dzisiejszą wersję tego szacownego obiektu. Współczesny budynek, sala koncertowa, zaplecze, akustyka i wszystko co potrzebne filharmonikom jest jak z bajki i musi zadowolić najbardziej marudnych melomanów i wykonawców. Z radością przyjęliśmy fakt, że na nasz czwartkowy koncert od dwóch tygodni nie ma już biletów i to nie dlatego że ktoś je ukradł. A jak się grało…? Znakomicie. Publiczności łódzkiej zawsze kłaniamy się nisko. Ponad to pięknie chcemy podziękować pracownikom obiektu. W sobotę pokonując kilometry byliśmy na miejscu dużo za wcześnie niż powinniśmy. Nie zasłaniając się papierkami, czy ustaleniami pracownicy filharmonii zadbali o nas w każdym calu i otworzyli szeroko drzwi. Podziękowanie i szacun.
Na koniec tych kilku zdań drobna uwaga przypominajka: nasze najbardziej chyba znane zdjęcie zostało zrobione w Łodzi. Jest siódma rano, poprzedniej nocy graliśmy na wspomnianych Targach Muzycznych, potem była balanga (dzisiaj after party) a potem przyszedł Pan fotograf i powiedział, że byliśmy przecież umówieni…
Drodzy Łodzianie, do ponownego spotkania…
BS
